Грамматический словарь Зализняка (склонения слова):
Увядать, увядаю, увядаем, увядаешь, увядаете, увядает, увядают, увядая, увядал, увядала, увядало, увядали, увядай, увядайте, увядающий, увядающая, увядающее, увядающие, увядающего, увядающей, увядающего, увядающих, увядающему, увядающей, увядающему, увядающим, увядающий, увядающую, увядающее, увядающие, увядающего, увядающую, увядающее, увядающих, увядающим, увядающей, увядающею, увядающим, увядающими, увядающем, увядающей, увядающем, увядающих, увядавший, увядавшая, увядавшее, увядавшие, увядавшего, увядавшей, увядавшего, увядавших, увядавшему, увядавшей, увядавшему, увядавшим, увядавший, увядавшую, увядавшее, увядавшие, увядавшего, увядавшую, увядавшее, увядавших, увядавшим, увядавшей, увядавшею, увядавшим, увядавшими, увядавшем, увядавшей, увядавшем, увядавших
увяда́ть
-аю, -аешь.
несов. к увянуть.
УВЯДАТЬ, аю, аешь; несов. То же, что вянуть. Цветы увядают. Красота увядает (перен.).
| сущ. увядание, я, ср.
УВЯД’АТЬ, увядаю, увядаешь, ·несовер. (к увянуть). То же, что вянуть. «Мой сад с каждым днем увядает.» А.Майков. «Она приметно увядает во цвете юности живой.» Пушкин.