Грамматический словарь Зализняка (склонения слова):
Карга, карги, карги, карг, карге, каргам, каргу, карг, каргой, каргою, каргами, карге, каргах
карга́
-и, ж. прост.
Бранное название старухи.
Старая карга.
[От тюрк. карга — ворона]
КАРГА, и, мн. карги, карг, каргам, ж. (разг. пренебр.). Злая и безобразная старуха. Старая к.
карга́
КАРГА -и; ж. [от тюрк. карга — ворона] Бранно. Злая безобразная старуха. Старая карга.
КАРГ’А (или корга), карги, мн. карги, карог, каргам (·тюрк. karga — Ворона от kara — черный).
1. Ворона (·обл. ). «Стая карог.» Железнов.
2. Злая старуха, ведьма (·прост. ·бран. ). Старая карга.
карго >